Ayrılığın resmini çizdim sarı odalara, yüreğimi soğuttum zemheri ayazında. Sonra uzun uzun rüzgarın gülüşünü seyrettim çaresizce. Ve gecenin en koyulaştığı yerde ölümü kucakladım masmavi yüreğimle…   Leave a comment

Sustuğun Yerden Yeni Bir Şiire Başlıyorum Bu kaçıncı selâ adımın boylu boyuna uzatıldığı ? Bu kaçıncı musalla cesedimin yatırıldığı ? Dudağında sevdamı yakıp Suskunluğunu hayra yoruyorum sevgili. Sonra da yokluğunun tüm harflerinin Uykularını uyandırıp Bir kum saatini sana kuruyorum. Hani o bana hediye etmek için beklettiğin Kum saatini.. Ellerimle doldurup boşaltıyorum Mürekkebimin sana varmayan hallerini. Suskunluğun baş harfini giydiriyorum parmak uçlarıma. Yokluğununun kanına girip Suskunluğunun tetiğini düşürüyorum gözlerimde. Sonra da bir bulutun içinden geçip Gözlerinin hayat rengine bulanıyorum. Bulandıkça hayata Bir nebze olsun susturuyorum Ölümün ölümle tazelenen cümlelerini.. Sen sevgili.. Eteklerinden baharları taşıyan kadın. Sen suskunluğuna bir yokluk anlamnıı yükledikçe Benden uzakta aldığın her bir nefesi Varlığıma adanmış bir hediye kabul ettim. Seni özledikçe Çocukluğumu kundakladım sesinin iç yanına. Şimdi suskunluğunu sür de dudaklarıma Hayatlansın en kısır sandığım yaralarım. Yokluğundan geçeyim varlığına. Hadi göm dudaklarına sesini. Susabildiğin kadar ” sus” beni. Beni sustuğun yerden Senli bir şiire başlayayım yeniden. Ey sustuğun kadar büyüyen harf. Acını minnet bildim mutluluklarıma Sonra da suskunluğuna ses olan Bir cümle oldum dudaklarının her iki yakasında. Ey suskunluğunla Acılarımı terbiye etmeye yeltenen kadın Kafiyelerden düşer gözlerim gözlerine. Harf harf dudaklarına yaslanır En topraksı yanım. Ve ellerim ellerine dolanır Yüreğin yüreğine yanaşır Bir nefes yakınlığında akarız en dar zamanlara.. Bende varlığın bir hayata tekabül ederken Suskunluğunla Kaç harfimin katili olursun söylesene ey yar. Nefesinden geçerken Cennetin ırmaklarına Sesinden feragat edilişim Kaç şiirime konu edilir dillendirsene ey yar. Kollarını sıvamış Bir şiire niyet etmişken yüreğim Daha kaç gecenin vebalini üstleneceksin. Yokluğun bende Bir varlık sebebi iken Suskunluğuna Ölü doğmuş kaç harfin defnini reva göreceksin. Diz çöktüm dudaklarına. Yüreğinin tam orta yerine bağdaş kurdum. Hayatından bir sevdayı nasiplendim. Ve de umuda niyetlendim. Mutluluğun safında Suskunluğunu kendime bir mutluluk payesi bildim.. ” Varlığın bende yirmi dokuz harf iken Suskunluğun kaç harf eder sevgili “

Posted 09 Kasım 2010 by profjadeyesim in profff

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: