sewenler werdiği sözden dönermi?? şu yalan yıllara neden inandın..seni unutsaydım beklermiydim hiç..bu sonsuz hasreti kalbime koyup bir ömür çekermiydim hiçç…   1 comment

 


…BEN BUYUM BEN DELİYİM…

Ben deliyim; Yorgun ve yalnız kaldırımlara misafirim… Gecenin gözleri her daim üzerimdedir. Denizin ortasında küçük bir adayım, yüzme bilmem; Yüreğimi bir yerde bırakmışım, bıraktığım yerlerden çok uzaklardayım. Kapıları kapatmışım üstüme, sürgüleri beynime çekmişim. Ben deliyim, ama çok şey bilirim. Renkler ve zevkler hiçbir şey ifade etmez benim için… Sonların başladığı yerden, başlangıçların son bulduğu bir yere gidiyorum. Kara bir tren gibiyim, bir istasyondan bir istasyona, hep aynı raylar üzerindeyim. Ezbere bilirim yaşamayı, yaşarken savaşmayı; Ben deliyim; Benim mevsimim değişmez, kuşlardan sadece güvercini bilirim, yüreğim kanatlarıyla beraber çarpar. İnsanlardan sadece çocukları severim, Ben deliyim; bir çift göze, bir de tek gülüşe kanarım. Bağıra bağıra şarkılar söylerim. Ben deliyim… Kendimle sohbet eder, kendi kendime gülerim. Asfaltın siyahında kaybolur, düşüncelere dalarım. Çıkmaz sokaklarda kendimi arar, bir de üstüne güzel hayaller kurarım. Sonra hayallerimle beraber suya düşerim. Ben deliyim; Çayım sekiz şekerlidir, Ben deliyim; Güzel bir yaşam benim için anlam taşımaz, kimseye düşman değilim, kimseye de dost olmadım. Ben kendime bile yabancıyım… Benim bana söylemediğim düşüncelerim vardır. Dağları sırt sırta vermiş bir ülkem, etrafı surlarla yeşillerle çevrili bir şehrimi bilirim. Ben deliyim… Çizilmiş sınırları reddetmişim. Ölüm kurşun olup yağmış üstüme, ben öldürülmüşüm ama ölmemişim. Duygularım hep sansüre uğramış. Ufacık bir bakış boğazımı düğümlendiririr. Neye hüzünlendiğimi bilmeden, hasretin en yoğun halini yaşarım. İçimden dağıtmak gelir, dağıtamam ya, kendimi dağıtırım. Bakamam kimsenin yüzüne, sevgiye muhtaç bir yavruya döner yüreğim… Kalbim titrer, haykırırım ama duyuramam sesimi… Yine de bakdığım umutta, yürüdüğüm yollarda bulurum mutluluğu… Ben deliyim, ağlamamaya yemin etmiş gözlerim… Sonu dramla biten bir hatıra, üç bölümlük bir komedi dizisiyim. Çoğu zaman çorbama kinimi doğrar, öfkemi kaşıklarım. Zehir kokan bir gül biter dudaklarımın arasından, sonra bir bidon benzin döküp yakarım gülü, külüyle birlikte zamana savrulurum. Ben deliyim, geceyi ikiye böler, sonra hayatın adını yalan koyarım… Ben deliyim, ben yüreklerde ünlem, kafalarda soru işaretiyim. Kar yağar üşürüm, güneş olur kavrulurum. Kimisi tükürür, kimisi öper ya; tükürene mezar, öpene lalezâr olurum. Ben deliyim… Mutluluğu uzaktan seyrederken cebimde küçük umutlar biriktirir, gözlerimi kapının eşiğine dikerim. İşte o zaman hayat acı kahve tadı verir, hep içime atarım ama, kendimi içine atacak bir yer bulamam. Anlamayana az gelirim, anlayana çok… Ne yarınlar birşey bekler benden, ne de ben yarınlardan… Dedim ya, ben deliyim… Ağlamamaya yemin etmiş gözlerim…
                                                                                                                      Salih gökay

 

Posted 29 Mayıs 2009 by profjadeyesim in serzeniş..

One response to “sewenler werdiği sözden dönermi?? şu yalan yıllara neden inandın..seni unutsaydım beklermiydim hiç..bu sonsuz hasreti kalbime koyup bir ömür çekermiydim hiçç…

Subscribe to comments with RSS.

  1. harika bir şe bu yazmaya devam et tatlı kız bizlerde okumaya devam edelim ve kendini bana tanıtırsan benimde san b ir kaç şeyler yazmam dogru ollur derim

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: