sustukça ölüyorum…baktıkça bitiyorum…ya anılar siz beni terk edin..yada beni sizden wazğeçirin….   Leave a comment

 

Avucuma bir yürek kondu…Dünya güzeli, kocaman, yüce bir yürek…
İnanamadım, bakakaldım Sonra yumuşacık kavradım
Seyrettim uzun uzun, nasıl attığını inceledim
Sustum, nefesimi tuttum o atışları duymak için
Kulaklarım sağır oldu, tüm dünyayı kapladı o atışların sesi…
Dokundum ona..Sıcaklığını hissettim elimde
O sıcaklık tüm vücuduma yayıldı ve benim yüreğimi de sardı
Avucumdaki yürekle aynı ritmde atmaya aynı sesleri çıkartmaya başladı yüreğim…
Şaşırdım, sonra alıştım, hatta hoşlandım…
Avucumdaki yüreği hiç bırakmadım, bırakamadım…
Nasıl bırakırdım?
Benim yüreğim de ritmini ona alıştırmış, ona uydurmuştu…
Onu bırakırsam belki de dururdu benim yüreğim, yaşamazdı bedenim…
Ben onu avucumda tuttum hep, hiç bırakmadım..
Ben bırakmazsam o zaten avucumdan düşmez…

 

 

Posted 08 Mayıs 2009 by profjadeyesim in YEŞİM

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: