kalbim kötü sözleri duymak istemiyor..bitti demekle herşey unutulmuyor…ğitmek mi?? istiyorsun…ben ğörmeden dön arkanı we ğit…   Leave a comment

  

   Sınandığımı biliyorum. Hatta yavaş yavaş budanıyor ruhum. Zor geldi, ağırmış yaşam..ağırmış! Her defasında inanıp, her defasında yığılmak tek yumrukta…

  ”Vay be” diyorum ama, ne dayanıklıymış kalbim..Yorulmadı yıkılmaktan..İnatla devam etti yolculuğa,yanlızlığa…

  Ha gün gelir de biter mi bu cesaret,bu inanç?? Bilmem.. Galiba alıştım eksiklere,alıştım mağlubiyete…Hayat galiplerin hayatı. Bu böyle..Artık daha mı az ağlıyorum ne? Daha mı az acıyor yüreği? Yoo..

 Aksine..Her ufak dalga daha da çok aşındırır oldu kumsalımı, daha çok kanar oldu ruhum.. Belki belli etmiyorum, yada edemiyorum..Belki anlamıyorlar, belki anlatamıyorum..

  Ben yine karanlığa sığınıyorum. O gizliyor en çirkin, en derin yaralarımı.. Daha bir güzelim karanlıkta, daha bir mağrur.. Gözümü alıyor çünkü gün ışığı.. Ruhumu törpülüyor o sahte yüzler..

  Ve ben yine bildiğin gibiyim…….   

                                                                     31.07.2008      00.30      

                                                              D.Y.tsk ederim..

 

 

Posted 01 Nisan 2009 by profjadeyesim in YEŞİM

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: