biğün uyanacaksın rüyadan….ğerçekler yakacak canını..ğöreceksin, sarmışım yaralarımı…toplamışım hatıralarımı…   Leave a comment

 

          Hatıralarını toplamaya başladım. Gittiğini anladığım için toparlanmaya başladım. Hiç içinde olmadığımı görsem de içimdeki o kişi, sevdiğini söylüyor. Biliyorsun her şeyi, anlatmama gerek yok. Gitmeni anlatmak istemiyorum, gidişini sadece yazmak istiyorum. Kimine göre yaşanmış, kimine göre yaşanıyor.

          Hatıraların darma dağın, topluyorum ya hepsi bir köşede. Elime aldığım bitmiş tükenmiş kalemler elimi yakmakta hala. Gelmeni çok istediler ve tükendiler. Şimdi yokluğunun güneşini beklemekteyim. Ha bugün ha yarın gelecek. Hala yanımdasın bunu hissediyorum. İnsan sevdiğini hissettiği sürece sevmekteymiş. Hissedilmeyenlerle yaşamanın cezasını çekmektesin, sevdiğim. Hep gitmek istedin, kaçmak istedin başaramadın, yapamadın. Benden kaçmak inan ruhundan kaçmaktı. Başarabildiğin için; düne, bugüne ve yarına umutla bakacağım. Git demeni bekledim, kal demeni bekledim ama artık susmaktaydın.

 

          Geleceği yaşamıyorum. Çünkü gelecekte değilsin, geçmişe bakıyorum. Düne, bugüne ve yarına. Kısa kısa, özel özel yaşamaktasın. Dün seni aramak istedim, yanına gelmek istedim. İstanbul’a yağan yağmurda seninle yürümek istedim ama sen yoktun. Ne ulaşabildiğim sen, ne de yokluğuna dayanabildiğim bir sen vardın. Hiç kimse senin kadar sevilmemişti. Senin içinde her gün öldüm, yaşatamadın, hayat veremedin.

 

          Bugün doğum gününü kutlamaktayım, ölüm yıldönümünle birlikte. Çekip gitmendeki anlam ölümdü, öldürmendi. Senin öldürmenin yıldönümü, benim ölümümün gecesiydi.

 

          Şu an yardımına ihtiyacım ve sana ihtiyacım var. Sen yoksun gibi yaşamaktayım. Aslında yaşamak denirse bunu gerçekten sana ihtiyacım var. Uzaklaşmaya çalıştıkça daha da sevmeye başlıyorsun. Yaklaşmaya çalıştıkça beni bitireceksin. Her şeyin sonu ölüm olacak ve benim sana ihtiyacım.

 

          Şuan ne yapmaktasın bilmiyorum. Gerçekten de seni kaybetmek istiyorum, kazanmak asla. Kazanırsam gerçekten kaybedeceğim, bunun farkındayım. Ayrılacaksan gerçekten ayrıl, kopacaksan gerçekten kop, öldüreceksem zaten öldürürüm. Seni yazdığım bugün yarınlar için, gelmen için, yok olmaman için. Her seferinde üzüldün, acı çektin ve şimdi bir kış sabahı ağır yağan karla birlikte seni bekleyeceğim ve gelmeyeceğini bile bile bekleyeceğim. Verdiğin değerlerin kıymetini bilmekteyim, çektiğin acıların hesabını ödemekteyim ve seni eskisinden daha çok sevmekteyim. Günüm, gecem daha çekilmez oldu. Seninle birlikte her şeyi unuttum. Galiba sen varsan bende varım.

 

          Yağmurlar yağdı soğuk satırlara ama gerçekleri yazmak gerekirse ben seni hiç sevmedim, sana hiç sahip çıkmadım. Çıksaydım eğer sen beni dün, bugün ve yarın kaybedecektin. Şimdi de hiçbir farkı yok ama yine de kazanmaktasın hala.

  

Posted 09 Mart 2009 by profjadeyesim in YEŞİM

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: